|
Emmanuel:
Dieu
avec nous
Dieu
dans mes pas
|
J'ai
fait un rêve, la nuit de Noël.
Je
cheminais sur la plage, côte
à côte avec le
Seigneur.
Nos
pas se dessinaient sur le sable,
laisssant
une double empreinte,
la
mienne et celle du Seigneur.
L'idée
me vient - c'était un songe
que
chacun de nos pas
représentait
un jour de ma vie.
Je
me suis arrêté pour regarder
en
arrière.
J'ai
vu toutes ces traces
qui
se perdaient
au loin.
Mais
je remarquai
qu'en
certains
endroits,
au
lieu de deux empreintes,
il
n'y en avait plus qu'une.
J'ai
revu le film de ma vie.
O
surprise!
Les
lieux de l'empreinte unique
correspondaient
aux jours
les
plus sombres
de
mon existence.
Jours
d'engoisse ou
de
mauvais vouloir;
Jours
d'égoïsme ou de mauvaise humeur;
Jours
d'épreuve et de doute;
Jours
intenables…
Jours
où, moi ausssi, j'avais été intenable.
Alors,
me tournant vers le Seigneur,
j'osais
lui faire des reproches:
"Tu
nous as pourtant promis d'être
avec nous tous les jours!
Pourquoi
n'as-tu pas tenu ta promesse?
Pourquoi
m'avoir laissé seul
Aux
pires moments de ma vie?
Aux
jours où j'avais le plus besoin
de
ta présence.
Mais
le Seigneur m'a répondu:
"Mon
ami,
les jours où tu ne
vois qu'une trace
de
pas sur le sable,
ce
sont les jours
où
je t'ai porté."
Adémar
de Barros,
poète brésilien
|
Coù
ñeâm toâi naèm mô thaáy mình cuøng Chuùa ñi
doïc theo bôø bieån. Nhöõng hình aûnh ñôøi
toâi hieän
daààn ra tröôùc maét, hình aûnh naøo toâi
cuõng thaáy coù nhöõng daáu chaân in treân
caùt. Thöôøng thöôøng toâi thaáy roõ daáu
chaân cuûa hai ngöôøi, nhöng ñoâi luùc laïi
chæ thaáy daáu chaân coù moät ngöôøi.
Toâi phaân vaân, vì nhöõng luùc chæ thaáy daáu chaân cuûa moät ngöôøi nhö theá laø nhöõng luùc ñôøi toâi gaëp ñau khoå vì thaát baïi, lo aâu vaø muoän phieàn.
Vì theá, toâi quay sang hoûi Chuùa: "Laïy Chuùa, Chuùa ñaõ höùa vôùi con laø neáu con theo Chuùa thì Chuùa luoân ôû beân con. Nhöng sao trong nhöõng luùc khoù khaên nhaát ñôøi con, con laïi chæ
thaáy daáu chaân coù moät ngöôøi. Nhöõng luùc con caààn Chuùa sao Chuùa khoâng ôû vôùi
con?"
Nhöng Chuùa baûo toâi: "Con ôi! daáu chaân cuûa moät ngöôøi ñoù laø daáu chaân Cha, vì trong nhöõng luùc khoù khaên nhö theá, Cha ñaââu coù boû con maø thöïc laø Cha ñaõ coõng con
treân vai Cha."
(Tôùi
nay toâi thaáy giaác mô thaàn tieân naøy
ñaõ ñöôïc keå laïi vôùi nhieàu khaùc
bieät nho nhoû, trong nhieàu loaïi ngoân ngöõ
khaùc nhau. Baûn treân ñaây
ñöôïc chuyeån ngöõ theo moät baûn vaên
xuoâi baèng tieáng Ñöùc)
Huyeàn
Khoâng
|
Ein
Mann sah im Traum, wie er am Strand entlang
spazierte. Er blieb stehen und schaute zurück -
den Weg seines Lebens. Er sah zwei Paar Fussabdrücke
im Sand, eines gehörte ihm, das andere dem Herrn.
Dann
aber bemerkte er plötzlich, dass oft auf dem Weg
nur ein Paar Fussabdrücke im Sand zu sehen war,
und dies gerade während der Zeiten, die für ihn
die schwersten waren.
Das
wunderte ihn und er fragte: "Herr, du hast
mir gesagt, du würdest jeden Weg mit mir gehen.
Aber während der schwersten Zeiten meines Lebens
ist nur ein Paar Fussabdrücke zu sehen. Wenn ich
dich am meisten brauchte, hast du mich allein
gelassen."
Der
Herr antwortete: "Ich habe dich niemals
verlassen. Während der Zeiten, wo du auf die
Probe gestellt wurdest - dort, wo du nur ein Paar
Fussabdrücke siehst - da habe ich dich
getragen."
...
|